De gedeelde Picasso. De kunstenaar en zijn imago in de BRD en de DDR

Tentoonstellingen & Musea

Wat associëren we met Pablo Picasso? En wat associeerden de Duitsers van de naoorlogse periode met hem toen zijn roem op zijn hoogtepunt was? Veel meer dan wij: dat is het hoofdidee van deze tentoonstelling, die herinnert aan een vergeten breedte, spanning en productiviteit van toe-eigening. Het gaat niet alleen om de kunstenaar, maar ook om zijn publiek, dat in het kapitalistische Westen en in het socialistische Oosten Picasso's kunst op heel verschillende manieren uitte. De Duitse Picasso was gedeeld en verdeeld, maar de verdeeldheid inspireerde ook de boodschap: Omdat iedereen deze kunst in twijfel trok, had iedereen iets erover te zeggen.

De tentoonstelling toont politieke werken, zoals het schilderij Massacre in Korea (1951) uit het Musée Picasso in Parijs. Daarnaast zijn er ongeveer 150 voorwerpen die het werk van Picasso in al zijn effecten weerspiegelen: tentoonstellingsbeelden, posters en catalogi, persberichten, brieven, dossiers, films en televisieverslagen, evenals een theatergordijn van het Berliner Ensemble, waarop Bertolt Brecht ‘de controversiële vredesduif van mijn broer Picasso’ liet schilderen.